من سپهرم متولد 1373 از بچگی دوست داشتم یک کاری در زمینه سرطان بکنم این شد که رفتم سمت رشته علوم‌آزمایشگاهی و بعدشم برای ارشد سراغ ایمونولوژی پزشکی توی دوران ارشد با یه تیم روی واکسن‌های درمانی سرطان کار میکردیم و نتایج خوبی هم گرفتیم ولی اینکه خیلی احتمالش کم بود که کارمون بتونه به مرحله کارآزمایی بالینی برسه و تاثیر گسترده‌ای بزاره برام آزاردهنده بود. توی تموم این سال‌هایی که توی بیمارستان‌ها بودم رنجی که بیماران و خانواده‌هاشون تجربه می‌کنن رو دیدم وقتی از نزدیک این رنج را دیدم، فهمیدم چیزی که می‌تواند به همان اندازه‌ی درمان اهمیت داشته باشد اینه که بیماران آگاهی درست داشته باشن مسیری که در پیش دارند رو بدونن و بتونن از تجربیات افرادی که این مسیر رو رفتن استفاده کنند و یک جامعه‌ی حامی داشته باشند.
اینجا بود که کانِکتیم در ذهنم شکل گرفت؛ جایی برای آگاهی، همدلی و همراهی.